مکانیسم سیتون به عنولان یک درمان کمکی در درمان نقرس، به سه بخش اصلی تقسیم میشه:
۱. تسهیل دفع اسید اوریک از کلیه‌ها (اثر اوریکوزوریک – Uricosuric Effect)
بخش مهمی از درمان نقرس، کمک به کلیه‌ها برای دفع اسید اوریک اضافی خون است.
مکانیسم احتمالی: ترکیبات گیاهی موجود در سیستون (به‌ویژه گیاهانی مانند Didymocarpus pedicellata و Saxifraga ligulata) دارای خواص دیورتیک (ادرارآور) طبیعی هستند. با افزایش حجم ادرار و قلیایی کردن نسبی محیط آن، حلالیت اسید اوریک افزایش می‌یابد.
نتیجه: این فرایند مانع از رسوب اسید اوریک در مجاری ادراری شده و سرعت خروج آن از بدن را افزایش می‌دهد که در تئوری می‌تواند به کاهش تدریجی بار اسید اوریک در گردش خون کمک کند.
۲. خواص ضدالتهابی و مسکن طبیعی (Anti-inflammatory Action)
درد شدید نقرس ناشی از واکنش سیستم ایمنی به رسوب کریستال‌های سدیم مونواورات در فضای مفصلی است که باعث التهاب شدید می‌شود.
مکانیسم احتمالی: برخی از عصاره‌های گیاهی موجود در این فرمولاسیون (مانند Rubia cordifolia یا روناس) حاوی ترکیبات فعال زیستی با خواص آنتی‌اکسیدانی و ضدالتهابی هستند. این ترکیبات می‌توانند مسیرهای التهابی (مانند مهار برخی سیتوکین‌ها یا واسطه‌های التهابی) را تا حدی تعدیل کنند.
نتیجه: کاهش شدت واکنش التهابی در مفصل درگیر، که می‌تواند به تسکین نسبی درد و کاهش تورم در زمان حملات کمک کند.
. پیشگیری از تشکیل کریستال‌ها (Anti-crystallization)
نقرس و سنگ کلیه اسیداوریکی هر دو ناشی از یک فرآیند فیزیکی-شیمیایی یعنی اشباع شدن و کریستاله شدن اسید اوریک هستند.
مکانیسم احتمالی: سیستون حاوی موادی است که به عنوان مهارکننده‌های طبیعی کریستالیزاسیون عمل می‌کنند. این ترکیبات با متصل شدن به هسته‌های اولیه تشکیل کریستال، مانع از رشد، چسبیدن و بزرگ شدن توده‌های کریستالی می‌شوند.
نتیجه: در سطح تئوریک، این اثر نه تنها در مجاری ادراری، بلکه با کاهش تمایل به رسوب‌گذاری اسید اوریک در بافت‌های نرم و مفصلی نیز می‌تواند به پیشگیری از تشکیل توفوس (توده‌های کریستالی نقرسی) کمک کند.
